Pijnpolikliniek.Info

 
 
 
                 patienten voorlichting            
 
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 
     
 

DC Klinieken Roermond                                     8 augustus 2011

 www.pijnpolikliniek.info

Deze folder is bestemd voor patiënten die in aanmerking komen voor een

INTERCOSTAAL BLOK (blokkade van de tussenribzenuw)

 

Inleiding

Deze behandeling wordt in een aantal gevallen toegepast wan­neer er sprake is van pijn in de flank en borstkast. De oorzaak kan een tussenribzenuw ontsteking zijn, maar ook een ribkneuzing of botbreuk of litteken. Een enkele keer gaat het om een uitzaaiing van een kwaadaardig gezwel. In veel gevallen wordt de oorzaak nooit achterhaald.

 

Techniek

De gebruikte methode kan variëren van een eenvoudige inspuiting van een middel voor plaatselijke verdoving, een inspuiting van corticosteroïden (bijnierschorshormoon), een behandeling met stroom (gepulseerd RF-stroom waarbij een warmte van 42° C. wordt opgewekt, of een inspuiting van fenol 6% om de zenuw gedurende langere tijd uit te schakelen. De methode die gekozen wordt hangt samen met de oorzaak van de pijn.

Tot voor kort werd deze behandeling altijd uitgevoerd met behulp van Röntgendoorlichting, maar sinds kort wordt ook de echo hiervoor gebruikt.  De naald(en) wordt geplaatst net onder de onderrand van de rib, bij voorkeur 10 cm vanuit de middenlijn van de rug. Als de pijn uitsluitend aan de voorzijde zit, kan de prikplaats ook wel eens in de flank zijn.

 

   

            intercostaal zenuw                          röntgenbeelden van intercostaalblok

Lokaal anesthetica (plaatselijke verdoving)

Middelen voor plaatselijke verdoving werken slechts enkele uren. Ze worden toegepast in het kader van een proefblokkade om na te gaan of de pijn die u ervaart daadwerkelijk langs deze zenuw wordt geleid. Verder wordt dit ook wel eens toegepast bij ribkneuzingen of gebroken ribben.

 

Corticosteroïden (bijnierschorshormoon)

Corticosteroïden zoals Kenacort worden toegepast bij zenuwpijnen (intercostaalneuralgie) om de pijn langdurig te onderdrukken. Deze middelen blijven enkele weken aanwezig maar het effect kan veel langer zijn.

Pulsed RF-laesie (gepulseerde radiofrequente stroom)

Tot 15 jaar geleden werd radiofrequente stroom gebruikt om warmte van 55-80°  plaatselijk op te wekken bij een zenuw zodat deze gedurende langere tijd niet meer in staat was pijn prikkels goed door te geven. Dit wordt nog steeds veel toegepast in en om de wervelkolom. Bij kleine zenuwtakjes zag men echter vaak dat er tijdelijk een heftige zenuwpijn ontstond zodat RF-stroom weinig werd toegepast in deze situaties. De gepulseerde RF-stroom is echter in staat een pijnstillend effect te verkrijgen bij een temperatuur van 42°. Hierdoor is de kans op napijn veel minder.

Dit gebeurt on­der plaat­selijke ver­do­ving. De positie van de naald wordt bevestigd met röntgencontrast. Vervolgens wordt de naald­positie ge­contro­leerd met een stroom­pje en wordt de naaldpunt tot deze  temperatuur ver­warmd gedurende twee minuten.

Complicatie

Als complicatie van deze behandeling kan het longvlies geraakt worden, waardoor een klaplong kan optreden. De behande­ling wordt zorg­vuldig uitgevoerd; desalniettemin bestaat er een 1% kans op deze complicatie. Meestal wordt de klaplong op een Röntgenfoto geconstateerd en hoeft deze verder niet behandeld te worden. Ook hier geld dat met een klaplong kan uitsluiten met echografie. Alleen als de long in elkaar klapt, moet er een drain worden ingebracht door de longarts. In zeldzame gevallen kan de klaplong onder spanning komen te staan en zou er een levensbedreigende situatie kunnen ontstaan.

Verder kunt u allergische zijn voor röntgencontrastvloeistof hetgeen betekent dat u jeuk, huiduitslag en  kortademigheid ervaart. In zeldzame gevallen kan dit leiden tot een ernstige bloeddrukdaling.

Bijwerkingen

Als bijwerkingen van het gebruikte medicijn Kenacort kunnen bij de vrouw opvliegers optreden en kan de menstruatie korte tijd verstoord worden. Mensen met suikerziekte die insuline gebruiken, merken soms dat hun bloedsuikers een aantal dagen hoger zijn dan anders.

Let op!

1. Informeert u ons bij een (eventuele) zwangerschap.

2. Na de behandeling mag u dezelfde dag niet zelfstandig aan het verkeer deelnemen. U dient er zelf voor te zorgen dat iemand anders u naar huis brengt.

3.Indien u antistollingsmiddelen (bloedverdunners) gebruikt (zoals Sintrom, Marcoumar of acenocoumarol) waarvoor controle bij de trombosedienst noodzakelijk is, dan dient u hier vier dagen voor de behandeling mee te stoppen.

4. Indien u bekend bent met een allergie voor röntgencontrastvloeistof dient u dit bekend te maken.

5. Bij kortademigheid dient u de behandelend arts of diens waarnemer meteen te waarschuwen.

Vragen?

Indien u na het lezen nog vragen heeft dan kunt u deze met uw behande­lend arts bespreken.

P.C. de Jong 

Het secretariaat is bereikbaar op maandag tot en met vrijdag van 08.30 tot 16.30 uur: (0475) 352770

 
© NIV Webhosting Swalmen - Laatste wijziging op 03-03-2015